NOWICKI Florian [1927-1984]

Florian Nowicki Prozaik, poeta, publicysta i felietonista. Działacz kultury. Jeden z założycieli i wieloletni prezes Gorzowskiego Towarzystwa Kultury. Członek Związku Literatów Polskich (1984). Laureat Lubuskiej Nagrody Kulturalnej (1972) i Nagrody Kulturalnej Miasta Gorzowa Wlkp. (1972). Członek nieformalnej kulturo- i opiniotwórczej grupy znanej jako Stolik numer 1.

Urodzony w Szmańkowcach na Podolu (Polska, obecnie Ukraina). Od 1950 roku mieszkał i pracował w Gorzowie. Zmarł tamże. Żołnierz 1. Armii WP, a po ukończeniu szkoły oficerskiej w Lublinie dowódca plutonu 2. Pułku Artylerii Lekkiej w 2. Dywizji Piechoty. Uczestnik walk o Berlin. Ukończył Wyższą Szkołę Rolniczą we Wrocławiu. Debiutował w 1944 roku wierszami publikowanymi w piśmie "Zwyciężymy", wydawanym przez 1. Armię WP, a za swój oficjalny debiut uważał wiersz opublikowany w "Tygodniku Zachodnim" w 1957 roku. W 1971 roku był jednym z założycieli Gorzowskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego, a w 1975 Gorzowskiego Towarzystwa Kultury, którego był prezesem. Był też wiceprezesem ZW ZBOWiD. Angażował się w wiele nowych przedsięwzięć prasowych. Redagował m.in. pierwsze numery "Głosu Chemika" i "Stilonu Gorzowskiego" - czasopism wydawanych przez ZWCh Stilon, a także pierwsze numery miesięcznika "Ziemia Gorzowska". Krótko przed śmiercią - w 1984 roku - został przyjęty do Związku Literatów Polskich. Pochowany został w Zaułku Poetów na cmentarzu komunalnym w Gorzowie.

Ważniejsze powieści: Najkrótszą drogą (1970, wznowiona w 1978 roku, a 1980 roku wydana po rosyjsku), Siódmy kolor tęczy (1985, wydana pośmiertnie) oraz Z bieli i czerwieni (1983, poemat). [ Dane na dzień: 1.12.2011 ]

Autor: Kazimierz Ligocki / również zdjęcie
Prawa autorskie do tekstów i zdjęć zastrzeżone ©.

Źródła: [1] - "Encyklopedia Gorzowa" - Jerzy Zysnarski - 2007; [2] - portal: www.zlp.like.pl
Pozycja [1] w zbiorach Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Z. Herberta w Gorzowie Wlkp.
Zobacz też : DZIAŁACZE SPOŁECZNI | PISARZE | TWÓRCY