MACIEJEWSKI Aleksander [1955-2007]

Aleksander Maciejewski Znany również jako Alik Maciejewski. Jeden z popularniejszych aktorów Teatru im. Juliusza Osterwy w Gorzowie. Laureat Motyla - Nagrody Kulturalnej Prezydenta Miasta Gorzowa Wielkopolskiego (1999) oraz Pierścienia Melpomeny (2002).

Urodzony w Wilnie (ZSRR, obecnie Litwa). W Gorzowie mieszkał od 1995 roku. Tamże zmarł. Dzieciństwo spędził wraz z rodziną na zesłaniu w Kazachstanie. Do Polski wrócił z rodzicami, kiedy miał siedem lat. Skończył Technikum Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu i tu już ujawniły się jego talenty teatralne. Po wygranym konkursie recytatorskim prof. Kazimierz Rudzki, jeden z najwybitniejszych polskich aktorów, zaproponował mu studia w warszawskiej szkole teatralnej bez egzaminu. Jednak Alik się uparł i egzaminy zdał do krakowskiej szkoły teatralnej. Z uczelni został niemal natychmiast usunięty za udział w filmie Niedzielne dzieci (1976) Agnieszki Holland. Ta ostatnia zaangażowała go do sztuki Emigranci (1976), którą reżyserowała w gorzowskim teatrze.

Następne lata spędził na scenach teatrów m.in. w Olsztynie, Gnieźnie, Kaliszu i Koszalinie. Do Gorzowa powrócił w 1995 roku. Zagrał tu wiele bardzo ważnych ról, m.in. sędziego Samuela Parrisa w Czarownicach z Salem (1996, reż. Adam Orzechowski), Petruchia w Poskromieniu złośnicy (1998, reż. Ryszard Major), Ojca w Agnes (1998, reż. Krzysztof Gordon), Wojewodę w Mazepie (1999, reż. A. Orzechowski) czy Fryderyka Wettera w Kasi z Heilbronnu (2001, reż. R. Major). Jego ostatnią rolą była postać Kombatanta w Babci (2007, reż. Sławomir Batyra), sztuce o Gorzowie napisanej przez Michała Walczaka.

Dał się poznać również jako aktor filmowy. Obok epizodu w Niedzielnych dzieciach zagrał w filmach: Zdjęcia próbne (1977), Zerwane cumy (1979), Rozdarcie, czyli Gombro w Berlinie (2004), a także w serialach Na dobre i na złe (2003) i Świat według Kiepskich (2005). Był też asystentem reżysera przy przedstawieniach Nie igra się z miłością (1996), Obrażeni (1998), Szklany ptak (1999), Kasia z Heilbronnu, czyli próba ognia (2001), Rodzina wampira (2003), Wyzwolenie (2006), Brat naszego Boga (2006) i Dziady. Zbliżenia (2007).

Odznaczony Krzyżem Zasługi i srebrną odznaką Gloria Victis. Niemal przez całe życie był bezpaństwowcem. Po powrocie do Polski nie mógł otrzymać polskiego paszportu, bo nie miał stosownych dokumentów, a metryka chrztu zaginęła w Kazachstanie. Od lat 70. XX wieku prowadził starania o uzyskanie polskiego paszportu. Prezydent RP Lech Kaczyński przyznał mu polskie obywatelstwo w 2007 roku, na kilka dnia przed śmiercią. Aleksander Maciejewski pochowany został na cmentarzu w Malborku.

W 2008 roku miała miejsce premiera filmu dokumentalnego Czerwiak - zrealizowanego przez Monikę Kowalską i Zbigniewa Sejwę, a poświęconego artyście. [ Dane na dzień: 29.08.2011 ]

Autor: Renata Ochwat / zdjęcie: ze zbiorów teatru
Prawa autorskie do tekstów i zdjęć zastrzeżone ©.

Źródła: [1] - "Byliśmy w teatrze" - Krystyna Kamińska i Ireneusz Krzysztof Szmidt - 2006; [2] - portal: www.teatr-gorzow.pl; [3] - portal: www.e-teatr.pl; [4] - "Gazeta Lubuska" i "Gazeta Wyborcza"
Pozycja [1] w zbiorach Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Z. Herberta w Gorzowie Wlkp.
Zobacz też : AKTORZY, REŻYSERZY | TEATR, FILM