MULTIMEDIALNA ENCYKLOPEDIA
GORZOWA WIELKOPOLSKIEGO

TOMASZEWICZ Jan

Jan Tomaszewicz Politolog, reżyser oraz aktor teatralny i filmowy. Ur. 21 lipca 1956 roku - Wiktoryszki (powiat Wilno, Litwa). Od 2002 roku dyrektor Teatru im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wlkp. Pomysłodawca reaktywowania przy gorzowskim teatrze Teatru Letniego.

Z wykształcenia politolog (Wydział Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego, 1999). Dyplom aktora uzyskał w 1983 roku w Studio Wokalno-Aktorskim przy Teatrze Muzycznym w Gdyni. Ukończył także Podyplomowe Studium Menadżerów Kultury w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie (2007).

W 1979 roku związał się z Teatrem Muzycznym w Gdyni. Tam zadebiutował jako aktor w musicalu Alicja w krainie czarów (1980). Zagrał też m.in. zbójnika w śpiewogrze Janosik - czyli na szkle malowane (1983). Później występował w Bydgoszczy (w latach 1983-1985, Teatr Polski, m.in. Sen srebrny Salomei [1983] i Pan Damazy [1984]) oraz w Warszawie (1985-1992, Teatr Syrena, m.in. Szalone lata [1987] i Bez seksu proszę [1990]). W 1984 roku był asystentem choreografa w sztuce Niech no tylko zakwitną jabłonie Agnieszki Osieckiej, wystawionej na scenie w Bydgoszczy, a w 1991 roku asystentem reżysera w przedstawieniu Taniec kogutów (Teatr Syrena, reż. Stanisław Broszkiewicz).

W 1992 roku został dyrektorem Teatru im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze. Jako aktor zagrał m.in. Łopachina w Wiśniowym sadzie (1993) i Kruppa w Zabawie jak nigdy (1994). W Zielonej Górze zadebiutował też jako reżyser (Czego nie widać, 1994).

W 2002 roku wygrał konkurs na stanowisko dyrektora Teatru im. Juliusza Osterwy w Gorzowie. Pomysłodawca Gorzowskich Wieczorów Kabaretowych i orędowniki odrestaurowania i przywrócenia do życia przedwojennego Teatru Letniego. Na jego scenie od 2003 roku organizowane są (z jego inicjatywy i finansowane przez Urząd Miasta) bezpłatne wakacyjne spektakle, które - w ciągu 8 lat - obejrzało blisko 100 tys. widzów[1]. Powołał Scenę XXI Wieku działającą przy Teatrze Letnim. Przyczynił się do podniesienia poziomu i rangi najstarszej kulturalnej imprezy w mieście - Gorzowskich Spotkań Teatralnych. Jako reżyser zadebiutował w Gorzowie w marcu 2005 roku spektaklem Czego nie widać, wystawionym w 1994 roku w Zielonej Górze. W tym samym roku otrzymał Motyla - Nagrodę Kulturalną Prezydenta Miasta Gorzowa Wielkopolskiego. W 2012 roku został wyróżniony odznaką Zasłużony dla Kultury Polskiej, a w 2015 roku Nagrodą Kulturalną Marszałka Województwa Lubuskiego.

Od 2004 roku okazjonalnie współpracuje też (jako reżyser) z Bałtyckim Teatrem Dramatycznym im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie. Wystąpił również w filmach, m.in.: Rififi po sześćdziesiątce (1989), Goryl, czyli ostatnie zadanie... (1989), Wiedźmin (2001), Komornik (2005), i serialach: Klan (1997), Na dobre i na złe (1999), M jak miłość (2000) i Czas honoru (2008). [ Dane na dzień: 3.07.2012 ]

Kazimierz Ligocki / również zdjęcie
Prawa autorskie do tekstów i zdjęć zastrzeżone ©.
Zgłoś poprawki i uzupełnienia: encyklopedia.go@wimbp.gorzow.pl


Przypisy: [1] - Dane teatru na koniec 2010 roku

Źródła: [1] - "Byliśmy w Teatrze" - Krystyna Kamińska / Krzysztof Ireneusz Szmidt - 2006 [2] - portal: e-teatr.pl; [3] - prasa regionalna: "Gazeta Wyborcza" i "Ziemia Gorzowska"