MULTIMEDIALNA ENCYKLOPEDIA
GORZOWA WIELKOPOLSKIEGO

STOLIK NUMER 1

Stolik numer 1 Obiegowe określenie wieloosobowej grupy skupiającej gorzowskich społeczników, artystów i działaczy kultury, tworzącej się od pierwszej połowy lat 60. ub. wieku. Z czasem jedna z najważniejszych nieformalnych kulturo- i opiniotwórczych grup w mieście. Aktywność uczestników grupy wzrosła na kilka lat po utworzeniu województwa gorzowskiego (1975). Zaczęła maleć pod koniec lat 70., chociaż jej najważniejsi członkowie spotykali się w empiku jeszcze w połowie lat 80.

Za początek tworzenia się grupy uważa się towarzysko-dyskusyjne spotkania przy kawie, jakie miały miejsce w znanej gorzowskiej kawiarni Letnia około 1963 roku. Wtedy też pojawiła się po raz pierwszy nazwa Stolik numer 1, która ugruntowała się po 1965 roku, po przeniesieniu spotkań z Letniej do kawiarni nowo wybudowanego Międzynarodowego Klubu Prasy i Książki (empik). Tam miejscem codziennych dyskusji stał się służbowy stolik dla personelu, ustawiony jako pierwszy przy bufecie kawiarni. Wymiana poglądów i pomysłów oraz ścieranie się różnych opinii owocowały ważnymi dla miasta inicjatywami kulturalnymi. Powszechnie uważa się, że jej członkowie byli inspiratorami powołania do życia m.in. Gorzowskich Konfrontacji Fotograficznych (1969), Gorzowskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego (1970), czasopisma społeczno-kulturalnego "Ziemia Gorzowska" (1971), które dało początek tygodnikowi o tej samej nazwie, oraz Gorzowskiej Orkiestry Kameralnej Odeon (1973). Pod koniec lat 70. członkowie Stolika numer 1 wystosowali petycję do władz miasta w obronie przeznaczonego do rozbiórki zabytkowego spichlerza, w którym dzisiaj mieści się filia Muzeum Lubuskiego.

Trudno jednoznacznie wskazać założycieli Stolika numer 1. Zapewne wśród pierwszych uczestników spotkań byli m.in.: Henryk Ankiewicz, Józef Czerniewicz, Jan Korcz, Waldemar Kućko, Hanna Lis, Henryk Lis, Zbigniew Łącki, Zdzisław Morawski, Mieczysław Miszkin, Kazimierz Nowik, Michał Puklicz, Mieczysław Rzeszewski, Wojciech Sadowski, Mirosław Smolarek, Hieronim Świerczyński i Kazimierz Wachnowicz. Jeszcze trudniej wskazać stałych członków tej nieformalnej grupy. W różnym okresie ze Stolikiem identyfikowani byli także m.in.: Jerzy Doczyński, Andrzej Gordon, Jerzy Koczewski, Bolesław Kowalski, Bogdan J. Kunicki, Maria Łozińska, Florian Nowicki, Jerzy Sikora, Piotr Steblin-Kamiński, Ewa Strebejko, Wiesław Strebejko, Jerzy Szalbierz i Ryszard Talaska. Spotkania jej członków odbywały się w empiku, a także w klubie Gorzowskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego przy ulicy Sikorskiego (później klub Lamus).

Aktywność grupy zaczęła maleć od końca lat 70. Wyjazd z Gorzowa na stałe kilku związanych z grupą osób (m.in. H. Ankiewicz, H. Lis, K. Nowik) oraz śmierć kilku innych (m.in. J. Korcz, W. Kućko, F. Nowicki) doprowadziły do całkowitego zaniku jej działalność w pierwszej połowie lat 80. [ Dane na dzień: 9.02.2017 ]

Na zdjęciu: Stolik numer 1 w gorzowskim empiku. Od lewej: Z. Morawski, P. Steblin-Kamiński, H. Świerczyński, M. Rzeszewski, M. Puklicz i A. Gordon.

Kazimierz Ligocki / zdjęcie: Jerzy Szalbierz
Prawa autorskie do tekstów i zdjęć zastrzeżone ©.
Zgłoś poprawki i uzupełnienia: encyklopedia.go@wimbp.gorzow.pl


Źródła: [1] - "Ziemia Gorzowska"; [2] - "Gazeta Lubuska"