MULTIMEDIALNA ENCYKLOPEDIA
GORZOWA WIELKOPOLSKIEGO

SADOWSKI Wojciech

Wojciech Sadowski Doktor nauk humanistycznych, etnolog i regionalista. Ur. 22 czerwca 1937 roku - wieś Bućki (woj. wileńskie, obecnie Białoruś). Zm. 2 lipca 2012 roku – Jenin koło Gorzowa. Z Gorzowem związany był od 1945 roku.

Ukończył Niższe Seminarium Duchowne w Gorzowie (1957). Był absolwentem Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie obronił pracę magisterską z zakresu etnografii pt. Granica w kulturze umysłowej ludu polskiego, a w 1981 roku pracę doktorską pt. Tradycyjna kultura regionu pochodzenia w życiu współczesnym. Osadnicy z Białorusi na wsi w Gorzowskiem. W latach 1963-1966 pracował w ZWCh Stilon: jako socjolog, a w latach 1965-1966 jako redaktor naczelny gazety zakładowej "Stilon Gorzowski". Na przełomie lat 60. i 70. cenzor Głównego Urzędu Kontroli Prasy Publikacji i Widowisk. Bywalec tzw. "stolika nr 1" i jeden z założycieli Gorzowskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego (1970). Od 1974 do 1977 roku pracował w gorzowskich bibliotekach: Miejskiej Bibliotece Publicznej (której był dyrektorem w latach 1974-1975) i Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej. Od 1977 roku zatrudniony w Muzeum Okręgowym w Gorzowie. Był pomysłodawcą powstania Muzeum Kultury i Techniki Wiejskiej w Bogdańcu (obecnie znane jako Zagroda Młyńska), w którym kierował działem etnografii. Był inicjatorem badań na temat tworzenia się pogranicza gorzowskiego, jego aspektów kulturowych i materialnych. Opracował monografie wsi gorzowskich oraz tradycyjnej zabudowy w dorzeczu Warty i Noteci. Pozyskał wiele eksponatów etnograficznych do muzeum, interesował się młynarstwem, prowadził badania nad kapliczkami i krzyżami przydrożnymi.

Był autorem i redaktorem kilku książek, m.in.: Zeszyt Muzeum (1972), Nasi zasłużeni: GPBP [Gorzowskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Przemysłowego] (1973), Budownictwo wiejskie u zbiegu Noteci i Warty (1997). Opublikował około 60 artykułów naukowych, z tego wiele dotyczących gminy Bogdaniec. Członek nieformalnej kulturo- i opiniotwórczej grupy znanej jako Stolik numer 1. W 2006 roku przeszedł na emeryturę. Był mieszkańcem Jenina i żywo angażował się w życie kulturalne i społeczne swojej wsi, stale współpracował z tamtejszą parafią św. Michała Archanioła. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Gorzowie Wielkopolskim. [ Dane na dzień: 30.08.2012 ]

Renata Ochwat / zdjęcie: Kazimierz Ligocki
Prawa autorskie do tekstów i zdjęć zastrzeżone ©.
Zgłoś poprawki i uzupełnienia: encyklopedia.go@wimbp.gorzow.pl


Źródła: [1] - "Wieści z Bogdańca nr 2/2012" - tam: Monika Wilk - 2012; [2] - "Gazeta Lubuska" i "Stilon Gorzowski"