Pedagog, działacz społeczny, polityk, dyplomata. I Sekretarz KW PZPR w Gorzowie (1981-1986), radca Ambasady PRL w Berlinie (NRD, 1986-1990), inspektor oświaty, członek Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego.

Urodzony w miejscowości Wiry pod Poznaniem. Z Gorzowem Wielkopolskim związany od 1975 roku. Absolwent Liceum Pedagogicznego nr 1 w Poznaniu (1953), Studium Nauczycielskiego nr 1 w Poznaniu (1962) i Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1969, praca dyplomowa nt. Realizacja powszechnego nauczania w powiecie Choszczno (w świetle ustawy z dnia 15 lipca 1961 roku o rozwoju systemu oświaty i wychowania), Katedra pedagogiki, promotor prof. dr Stanisław Michalski). Na tym uniwersytecie ukończył też studia podyplomowe z administracji (1978).

W 1953 roku otrzymał nakaz pracy na teren województwa szczecińskiego. Był nauczycielem w Szkole Podstawowej w Zatomiu, a następnie w Breniu (powiat choszczeński). W 1954 roku został przeniesiony do Wydziału Oświaty w Choszcznie. Pokonywał kolejne stopnie w hierarchii zawodowej: pracował jako kierownik referatu oświaty dla dorosłych, kierownik referatu kadr (z dwuletnią przerwą na odbycie służby wojskowej), podinspektor szkolny (od 1959 roku) i inspektor szkolny (w 1963 roku). Przyczynił się do modernizacji szkół w powiecie choszczeńskim, podnoszenia kwalifikacji kadry pedagogicznej oraz wprowadzania nowych rozwiązań dydaktycznych. Podsumowaniem jego pracy w oświacie w latach 1945–1974 była publikacja pt. Ziemia choszczeńska. Przeszłość i teraźniejszość (na podstawie pracy magisterskiej). W 1973 roku wszedł w skład Rady Społeczno-Naukowej Instytutu Kształcenia Nauczycieli w Warszawie. Członek Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego (w latach 70).

Po utworzeniu województwa gorzowskiego (w 1975 roku) objął stanowisko dyrektora Wydziału ds. Wyznań Urzędu Wojewódzkiego. W 1978 roku został przeniesiony do Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej [PZPR], gdzie objął stanowisko kierownika Wydziału Pracy Ideowo-Wychowawczej. Od 1980 roku członek Egzekutywy KW PZPR. Otrzymał nominację na Kuratora Oświaty i Wychowania, jednak jej wręczenie zostało wstrzymane przez ówczesne władze polityczne z powodów pozamerytorycznych. W 1981 roku wybrany na stanowisko I sekretarza KW PZPR, z którego zrezygnował w styczniu 1986 roku.

Wspierał działalność lokalnych instytucji różnych szczebli. Angażował się przy budowie Szpitala Wojewódzkiego w Gorzowie, współpracował z Kuratorium Oświaty oraz » gorzowską Filią Akademii Wychowania Fizycznego. Był również wiceprzewodniczącym » Gorzowskiego Towarzystwa Kultury (1978-1981) i współtwórcą wydawnictwa "Ziemia Gorzowska" (kwartalnik wydawany przez Gorzowskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne).

Na początku 1986 roku rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W czerwcu 1986 roku został mianowany radcą Ambasady PRL w Berlinie (NRD). W swojej działalności dyplomatycznej wspierał polskich studentów i doktorantów, współpracował z niemieckimi i polskimi uczelniami, a także z Ministerstwem Oświaty oraz Ministerstwem Szkolnictwa Wyższego i Zawodowego, z Polską Akademią Nauk i Niemiecką Akademią Nauk. W czerwcu 1990 roku, po zakończeniu kadencji radcy Ambasady PRL w Berlinie, wycofał się z życia politycznego i przeszedł na emeryturę. Przez dwa lata współpracował z prywatnymi firmami jako doradca.

Należał do Związku Harcerstwa Polskiego (1948–1949), Związku Młodzieży Polskiej (1949–1953), Frontu Jedności Narodu (1963-1968, m.in. przewodniczący powiatowego komitetu w Choszcznie) oraz Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (w tym szef zarządu wojewódzkiego). Od połowy lat 60. członek Zarządu Głównego Towarzystwa Wiedzy Powszechniej. Uczestnik i prelegent licznych spotkań naukowych w Polsce i za granicą. Autor kilkudziesięciu wykładów, głównie na temat polityki wyznaniowej w Polsce.

Członek Ligi Ochrony Przyrody. W latach 2019-2024 wiceprzewodniczący Zarządu Rejonowego Związku Emerytów i Rencistów w Gorzowie. Jest autorem wspomnień powstałych na potrzeby własne i rodzinne pt. Z życia rodziny i nie tylko w których na 250 stronach opisał swoje życie i pracę zawodową.

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1984), Srebrnym (1966) i Złotym (1975) Krzyżem Zasługi, Srebrnym Orderem Gwiazdy Przyjaźni Narodów (1985), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1975), Srebrną (1963) i Złotą (1983) Odznaką Gryfa Pomorskiego, Złotą Odznaką Honorową za Zasługi dla Województwa Gorzowskiego (1976), Medalem 30-lecia (1974) i 40-lecia Polski Ludowej (1984), odznaką Zasłużony Dla Choszczna (1984), Złotym Medalem Za Zasługi dla Obronności (1983). Zasłużony Pracownik Rady Narodowej (1971) i Zasłużony Popularyzator Wiedzy Złota Odznaka Honorowa (1982). Także odznakami branżowymi: Złotą Odznaką Towarzystwa Wiedzy Powszechnej, Złotą Odznaką Związku Nauczycielstwa Polskiego, Złotą Odznaką Ligi Ochrony Przyrody i Złotą Odznaką Honorową Związku Emerytów i Rencistów. [ Dane na dzień: 27.01.2026 ]