MULTIMEDIALNA ENCYKLOPEDIA
GORZOWA WIELKOPOLSKIEGO

PRZANOWSKA Teresa

Teresa Przanowska Znana też jako Teresa Kostrzewska-Przanowska. Nauczycielka, poetka, działaczka społeczna. Ur. 5 lutego 1897 roku – Radom. Z Gorzowem związana od 1951 roku. Zm. 4 kwietnia 1988 roku – Gorzów Wlkp.

W Warszawie ukończyła prywatną pensję. Po wybuchu I pierwszej wojny światowej wraz z rodziną znalazła się w Moskwie. W 1919 roku jako nauczycielka organizowała szkołę podstawową w Kopciówce koło Grodna, potem przez 17 lat była jej dyrektorem. W swojej szkole wielokrotnie gościła ojca Maksymiliana Kolbe, który był też jej spowiednikiem. Podczas II wojny światowej działała w AK (ps. "Ziemia", "Wiara"), redagowała konspiracyjne pismo, pisała patriotyczne artykuły, szkoliła sanitariuszki. Po wojnie wraz z córkami i matką przesiedlono ją na Ziemie Zachodnie. Tutaj też po wielu miesiącach spotkała się z mężem Stanisławem, nauczycielem i działaczem społecznym, który w czasie wojny walczył z okupantem. Jako nauczycielka pracowała w Skwierzynie, potem w Myśliborzu, a od 1951 do 1966 roku w Gorzowie Wlkp. - w Ogólnokształcącym Liceum dla Pracujących i Liceum Korespondencyjnym. W 1966 roku, po 50 latach pracy nauczycielskiej, przeszła na emeryturę. W 1987 roku opublikowała swoje wspomnienia w zbiorze opowiadań Wiosna na rumowisku, wydanym przez Gorzowskie Towarzystwo Kultury. Tuż przed śmiercią napisała wiersz pt. Trzeba. Podczas ceremonii pogrzebowej, która odbyła się na cmentarzu komunalnym przy ul. Żwirowej w Gorzowie, wiersz ten wyrecytowała jedna z jej uczennic. [ Dane na dzień: 13.03.2013 ]

Hanna Ciepiela / zdjęcie: ze zbiorów rodzinnych
Prawa autorskie do tekstów i zdjęć zastrzeżone ©.
Zgłoś poprawki i uzupełnienia: encyklopedia.go@wimbp.gorzow.pl


Źródła: [1] - "W służbie oświaty. Sylwetki nauczycieli pionierów" - Antoni Kantecki - 2002; [2] - "Encyklopedia Gorzowa" - Jerzy Zysnarski - 2007; [3] - "Odejść w milczeniu. Wspomnienia i wiersze Teresy Kostrzewskiej-Przanowskiej" - oprac. Teresa Jolanta Sobolewska - 2010