MULTIMEDIALNA ENCYKLOPEDIA
GORZOWA WIELKOPOLSKIEGO

ŁAŹNIA MIEJSKA

Łaźnia Miejska Łaźnia publiczna i placówka sportowo-rekreacyjna. Wybudowana w latach 1928-1930 według projektu berlińskiego architekta Fritza Crzellitzera, z inicjatywy i przy finansowym wsparciu landsberskiego przemysłowca i społecznika Maxa Bahra.

Jej najważniejszym elementem był basen o długości 25 m. Przed wojną łaźnia posiadała też 27 wanien i 8 kabin natryskowych. Z czasem łaźnia straciła na znaczeniu. W latach 90. ub. wieku były już tylko 4 wanny i 2 natryski. Basen funkcjonował do 2002 roku. Wówczas jego nieckę zabudowano i przystosowano do potrzeb klubu tenisa stołowego Gorzovia Gorzów Wlkp. Nadal funkcjonują przychodnie rehabilitacyjne. W 2001 roku w holu odsłonięto (ponownie) popiersie Maxa Bahra - fundatora łaźni. Pod koniec 2014 roku, z okazji zbliżającej się 85. rocznicy wybudowania łaźni, Kamienica Artystyczna Lamus zorganizowała w jej wnętrzu koncert symfoniczny Echo łaźni. Występ kwartetu Straordinario i sekstetu Echo obejrzało ponad 300 osób.

[ strona wymaga uzupełnienia ]

Kazimierz Ligocki / również zdjęcie
Prawa autorskie do tekstów i zdjęć zastrzeżone ©.
Zgłoś poprawki i uzupełnienia: encyklopedia.go@wimbp.gorzow.pl


Źródła: [1] - "Max Bahr i jego praca obywatelska" - Jan Kozłowski - 2000; [2] - prasa regionalna: "Gazeta Lubuska"