MULTIMEDIALNA ENCYKLOPEDIA
GORZOWA WIELKOPOLSKIEGO

KOŚCIÓŁ NMP KRÓLOWEJ POLSKI

Kościół NMP Królowej Polski Właśc. Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Wybudowany w latach 1981-1984 przy ulicy Żeromskiego. Także parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski wyodrębniona w 1984 roku z parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (parafia katedralna).

Pierwsze plany kościoła powstały pod koniec lat 70., a zgodę ówczesnych władz na jego budowę wydano w 1981 roku. W założeniach miała to być nowa katedra, mieszcząca 5000 wiernych wraz z największym w Polsce kompleksem sakralnym, składającym się m.in. z domu biskupiego, nowej kurii biskupiej, domu parafialnego z mieszkaniami dla księży, klasztoru dla sióstr zakonnych, zespołu katechetycznego, kaplicy domowej, kaplicy z podziemną salą audytoryjno-widowiskową i biurami parafialnymi. Prace rozpoczęto w 1981 roku w niecce o pow. trzy hektary, pomiędzy ulicami Żeromskiego, Grottgera i Matejki, na terenie dawnego gospodarstwa ogrodniczego. Jako pierwsze powstały dom katechetyczny i plebania. Ostatecznie, ze względu na wysoki koszt inwestycji, planowany kompleks zakończono na budowie dwukondygnacyjnego kościoła (według projektu architekta Adama Szymskiego).

W 1984 roku bp ordynariusz Wilhelm Pluta poświęcił tzw. kościół dolny, a specjalnym dekretem erygował parafię pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Jej pierwszym proboszczem został ks. Kazimierz Helon. W 1990 roku rozpoczęto wieloletnią rozbudowę kościoła. Marek Kryszczuk i Cezary Symonowicz opracowali plan przebudowy bryły kościoła, wystroju jego wnętrza i całego terenu przykościelnego. Do użytku oddana została tzw. kaplica górna (1992, pw. Miłosierdzia Bożego), powiększono powierzchnię chóru i urządzono kaplicę św. Weroniki Giuliani (1996, rok później na terenie parafii powstało sanktuarium jej imienia). Nad tzw. górnym kościołem wybudowano stalową wieżę, spełniającą też rolę dzwonnicy (z dzwonami poświęconymi przez papieża Jana Pawła II), a wnętrza dolnego kościoła przeszły generalną modernizację (1997). Podczas przebudowy wydłużono nawę główną kościoła do 70 m, powstała przylegająca do niej kaplica pw. św. Jana Chrzciciela, wyodrębniono kaplicę Matki Bożej Fatimskiej, a także wybudowano zakrystie: dla kapłanów, ministrantów i dla Bractwa Męki Pańskiej. Po przebudowie, którą zakończono w 1999 roku, kościół może pomieścić ponad 1500 wiernych (700 osób w ławkach i ponad 800 stojących).

W 2000 roku konsekracji kościoła dokonał bp Adam Dyczkowski, który poświęcił też Kaplicę Sybiraków, wykonaną przez gorzowskiego artystę Stanisława Tomaszewskiego z kopią obrazu Matki Boskiej Sybirackiej autorstwa Andrzeja Majewskiego. W 2001 roku, z inicjatywy C. Symonowicza, na dachu kościoła zamontowano rzeźby świętych.

Na terenie parafii powstał Instytut Formacji Katolickiej dla Świeckich (1988), który z czasem przekształcił się w gorzowską Sekcję Papieskiego Fakultetu Teologicznego we Wrocławiu, swoją siedzibę miało Katolickie Liceum Ogólnokształcące im. św. Tomasza z Akwinu (1991-1993), redakcje: miesięcznika katolickiego "Aspekty" (1992) i rozgłośnia Radia Plus (2001). Działa też studencka kawiarenka Barka. [ Dane na dzień: 10.01.2015 ]

Kazimierz Ligocki / także zdjęcie
Prawa autorskie do tekstów i zdjęć zastrzeżone ©.
Zgłoś poprawki i uzupełnienia: encyklopedia.go@wimbp.gorzow.pl


Źródło: [1] - portal: www.nmpkp.pl